وفا ( 1319 ) خانم صديقه روحانى ، كه تخلص وفا را در شعر برگزيد ، فرزند عباسعلى ، در سال 1319 هجرى شمسى در شهرستان سبزوار پا به عرصهء هستى گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در شهر خود به پايان رسانيد ، آنگاه به دانشكدهء ادبيات دانشگاه فردوسى مشهد راه يافت و فارغ التحصيل شد و به دريافت ليسانس توفيق يافت . خانم صديقه روحانى ، پس از اتمام تحصيلات به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و به سمت دبير ادبيات به تدريس در دبيرستانهاى زادگاهش مأموريت يافت و به خدمات فرهنگى اشتغال ورزيد . خانم روحانى با اينكه سالهاست به سرودن شعر مىپردازد و با فنون شعر و رموز آن آشنايى كامل دارد و در سرودن انواع شعر طبع‌آزمايى كرده ، اما هيچ‌گاه خود را شاعر ندانسته و در انجمنهاى ادبى نيز شركت نمىكند و شعر را وسيله‌اى مىداند تا احساسات و خواستهاى درونى و فكرى خود را در لباس نظم درآورد ، روى اين اصل هيچ‌گونه ادعايى در شعر و شاعرى هم ندارد . اينك چند نمونه از غزل او : خلوتگاه دل در چمن تا لاله داغ عشق را دربر كشد * عاشق سرگشته از جام جنون ساغر كشد محفل‌آرايى كند عارف به خلوتگاه دل * مدّعى با شكوه فرياد از دل مضطر كشد مىگذارد عاشق عارف به لب مهر سكوت * قصّهء خود را هوس‌ران بر سر معبر كشد نغمه مرغ چمن پر كرده باغ و راغ را * خويش را پروانه بىفرياد در آذر كشد عارف عزلت‌گزين با كلك شورافزاى عشق * دم‌به‌دم بر لوح دل نقش رخ دلبر كشد